Jedzenie kompulsywne- zaburzenie odżywiania Jeszcze bez ocen.

Jedna z Was napisała do mnie, że cierpi na zaburzenie odżywiania jakim jest jedzenie kompulsywne, które polega na niekontrolowanych napadach jedzenia. Osoby które cierpią na to, jedzą pomimo tego, że nie czują głodu. Zagłębiając się w ten temat stwierdziłam, że kiedyś też cierpiałam na to zaburzenie odżywiania, przez to wyglądałam tak jak wyglądałam. Rozumiem ten problem i wiem jak ciężko go pokonać. To jest słabość nad którą ciężko zapanować, ale da się to zrobić. Niektóre osoby zajadają stres, czy w ten sposób szukają ucieczki od kłopotów.

Jedzenie kompulsywne to zwyczajnie uzależnienie od jedzenia. Uzależnienie jak każde inne, jedni mają problem z papierosami, inni z alkoholem, kolejni są uzależnieni od adrenaliny, a jeszcze inni od nałogowego jedzenia. Każdy nałóg można pokonać, wystarczy tego chcieć. Podczas takiego ataku spożywamy bardzo duże ilości różnorodnego pokarmu.

Jemy pomimo uczucia głodu,

Jemy wtedy, gdy już brakuje nam sił,

Jemy mimo mdłości,

Jemy w ukryciu,

Jak przestaniemy jeść wtedy pojawiają się wyrzuty sumienia i stan depresyjny, obniżone poczucie własnej wartości oraz przygnębienie.

Jest to warte? Oczywiście, że nie. Każdy z nas powinien cieszyć się życiem i na maksa go wykorzystywać. Tak wiem, łatwo mi to pisać bo ten stan jest już za mną, ale pomimo tego doskonale pamiętam swoje odczucia po takim kompulsywnym jedzeniu.

Co mi pomogło? Trzymałam się kilku zasad, które okazały się pomocne- dodatkowo motywowała mnie chęć schudnięcia.

– Zapisywałam to co zjadłam, miałam zeszycik w którym skrupulatnie dzień w dzień zapisywałam swoje posiłki- o której godzinie, jakie to były dania i ile ich było.

– Zaczęłam jeść powoli (długo się tego uczyłam), układałam jedzenie na ulubionym talerzu i dodatkowo starałam się ładnie dekorować, żeby nasycić wzrok

– Największym błędem jest jedzenie przy oglądaniu TV. Najlepiej jeść w ciszy… Mi się nigdy nie udało i nie będę czarować 😀 Ale dobrą metodą (u mnie się sprawdziła) było włączanie programów kulinarnych i oglądanie jedzenia przy jedzeniu 😀 Pięknie nazwane… sytość była dwukrotnie większa 🙂

– Nakładałam posiłki na mały talerz, dzięki temu optycznie zwiększało porcję

– Nie kupuj produktów, do których masz słabość. Mając w domu słodycze, ciężko Ci będzie w czasie napadu, nie zjeść batona, czekoladę czy cukierki.

– Nie nagradzaj się jedzeniem- znajdź inną metodę np. kupienie nowej bluzki, spodenek, skarpetek, sprzętu do ćwiczeń- obojętnie 🙂 Coś co sprawi Ci przyjemność. 

– Pamiętaj, że pokonanie nałogu to proces długotrwały więc musisz nauczyć się cierpliwości i nie poddawać przy pierwszej porażce.

– Można powiedzieć, że mając te zaburzenie odżywiania żyjemy w ciągłym przejedzeniu, co skutkuje ospałością, znienawidzeniem siebie i brakiem energii do życia.

Jeśli chcesz to zmienić, na początku musisz rozpoznać skąd masz te napady, czy to kwestia stresu, nerwów, kłopotów, braku akceptacji siebie, poczucie znudzenia, bezsilności, smutku, problemów emocjonalnych. Jak odpowiesz sobie na to pytanie będzie punkt zaczepienia i będzie Ci łatwiej zacząć zmiany.

Podsumowując: postaraj się jeść regularnie, nie dokładaj sobie na talerz dodatkowej porcji, nie kupuj produktów do których masz słabość. Rozmawiaj z ludźmi i znajdź sobie zajęcie, pasje, hobby, dzięki któremu nie będziesz w kółko myśleć o jedzeniu. Mi się udało- zaraziłam się miłością do dietetyki, dużo czytałam książek, artykułów, zakochałam się w aktywności fizycznej i jedzenie kompulsywne zostało pokonane!

Ktoś z Was cierpi na jedzenie kompulsywne?